เทศกาลอยู่ในเพิง
25 กันยายน, ศุกร์
25 กันยายน - 1 ตุลาคม, ศุกร์ – พฤหัสบดี
ความหมายและที่มา: เทศกาลนี้มีรากฐานมาจากพระคัมภีร์ไบเบิล โดยมีจุดประสงค์เพื่อระลึกถึงช่วงเวลาที่ชาวอิสราเอลเร่ร่อนอยู่ในถิ่นทุรกันดารหลังจากออกจากอียิปต์ และอาศัยอยู่ในเพิงพักชั่วคราว (สุคคาห์) พระเจ้าทรงปกป้องและดูแลพวกเขาในช่วงเวลานั้น จึงเป็นเทศกาลแห่งการขอบคุณและการระลึกถึงพระเมตตา
การเฉลิมฉลอง: ผู้ที่นับถือศาสนายูดายจะสร้างเพิงชั่วคราวที่เรียกว่า "สุคคาห์" (Sukkah) ซึ่งมักตั้งอยู่ในสวนหรือระเบียงบ้าน เพิงนี้จะมีหลังคาทำจากกิ่งไม้หรือใบไม้ เพื่อให้มองเห็นท้องฟ้าได้บางส่วน และใช้เป็นสถานที่รับประทานอาหาร หรือแม้กระทั่งนอนในบางคืนตลอดช่วงเทศกาล
สัญลักษณ์สำคัญ: ในช่วงเทศกาลจะมีการใช้ "อารบา มินิม" (Arba Minim) หรือ "สี่พืช" ซึ่งประกอบด้วย เอทโรค (Etrog - ผลไม้คล้ายมะนาว), ลูลาฟ (Lulav - กิ่งปาล์ม), ฮาดาส (Hadas - กิ่งไม้หอม), และอาราวา (Aravah - กิ่งต้นหลิว) โดยจะนำมาสั่นในทิศทางต่างๆ เป็นสัญลักษณ์ของการสรรเสริญพระเจ้าและการรวมกันของประชาชน
ความสำคัญทางสังคมและจิตวิญญาณ: เทศกาลนี้เน้นความเรียบง่าย การพึ่งพาพระเจ้า และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในสภาพแวดล้อมที่ไม่ถาวร นอกจากนี้ยังเป็นช่วงเวลาแห่งความชื่นชมยินดี การรวมตัวของครอบครัว และการต้อนรับแขกในสุคคาห์ ซึ่งสะท้อนถึงค่านิยมของความเมตตาและการแบ่งปัน
เทศกาลอยู่ในเพิงจึงเป็นทั้งการเฉลิมฉลองทางศาสนาและวัฒนธรรมที่มีความลึกซึ้ง และยังคงรักษาความหมายดั้งเดิมไว้ได้อย่างมั่นคงในสังคมยิวทั่วโลกจนถึงปัจจุบัน